|
||
Notice: Undefined index: no_view_links in /home/fulltr/public_html/Sources/Subs.php on line 1670 Notice: Undefined index: no_view_links in /home/fulltr/public_html/Sources/Subs.php on line 1676 Hayatınızda oynadığınız, sizin için en değerli oyun hangisi? Sadece bilgisayar oyunu olması gerekmiyor; kart oyunlarını, oyuncaklarınızla oynadığınız oyunları ya da arkadaşlarınızla beraber olanları da hesaba katabilirsiniz. Hangisini derseniz deyin, sizin için çok farklı bir yeri olduğu kesin. Ben en çok minik oyuncak yeşil askerleri severdim. O hareketsiz duran ve anca ayaklıklarla ayakta kalan, bütün ekipmanları gerçeğinden farksız olan küçük askerler. İki büyük torba dolusu yeşil askerim vardı çocukken, tabi sarılar da dahil olmak üzere ve onları karşılıklı dizerek “dıkş dıkş” diye saatlerce oynardım. Ondan sonra kayboldular gittiler, bir daha da bulamadım. Meğer hepsi “Army Men” olmuşlar. Savaş Bitti!!.. Army Men: Sarge’s War; yıllardır devam eden Army Men serisinin son halkası. 98 yılında ilk bölümü çıktığında izometrik açıdan oynanıyordu ve beni tam kalbimden vurmuştu. Baş karakter olan “Sarge” sonrasında benim yeşil askerlerimin en güçlüsünün de adını aldı tabi ki. Ardından oyunun ikincisi geldi, o bambaşkaydı ve bir de baktık ki “Sarge” uzaya çıkmış. Üçüncü oyun bence diğerleri arasında en zoruydu ve bitirememiştim. Çok bölümü çıktı ilkinin üzerine, saymaya kalksam yazı kendini şaşar. Gel zaman git zaman anlaşılan Sarge da güncele ayak uydurmak zorunda kalmış ki, o da 3D TPS’ye dönüşüvermiş. Benim şahsi kanaatim şudur ki; Sarge’in rütbesinin yükselişine tanıklık olayını keşke hep ilk oyundaki gibi yapsaydık. Army Men bir klasiktir, O’na nasıl olursa olsun önünde eğilerek yaklaşmak lazım. Serinin son oyununa yine Green Squad ile Tan Forces arasındaki bir savaş sırasında başlıyoruz. Yıllardır topraklarından atamadıkları Tan’ı defetme mücadelesinde askerimize bu kez sonuna kadar arkasında olarak, üçüncü görüş mevkisinden katılıyoruz. Savaş tüm hışmıyla sürerken önceki oyunlarda olduğu gibi, teleport kaynaklarını kullanarak mekanlar arasında geçiş yapıyoruz. Fakat bu kez, önceki oyunlarda yok ettiğimizi sandığımız Malice ile tekrar karşılaşıyoruz. Bu karşılaşma çok talihsiz bir anda gerçekleşiyor. Sarılar ve Yeşiller en sonunda barış imzalamaya karar veriyorlar ve bu anlaşma kötü bir oyunu ile bozuluyor. Barış için dikilen heykelin içerisine büyük çapta zarar verebilecek patlayıcı döşenmiştir, bunun tek sorumlusu da Yeşillerin topraklarını ele geçirmek isteyen kötü kalpli Malice’den başkası değildir. Ben Ne Zaman Bitti Dersem, O Zaman Biter!!! Sarge bunları Malice’in ağzından öğrendiğinde ise vakit çok geçtir. Sarge müzakerenin imzalandığı yere zamanında ulaşabilmek için elinden gelen her şeyi ortaya koyar ama,... ... oraya vardığında orada toplanan herkes erimiş plastiğe dönmüştür bile. Burası çok duygusal ve insanı gaza getiriyor. Sarge’in bütün yakın silah arkadaşları ve iki tarafın başkanları patlama sonucunda ölüyorlar; en sonunda da güzeller güzeli Wicky, Sarge’in kollarında hayata gözlerini yumuyor. Ondan sonra da askerimizin çığlık çığlığa ettiği intikam yeminine şahit oluyoruz. Oyun inanılmaz bir şekilde tempolu başlıyor ve bir an olsun dur durak bilmiyor. Adı üstünde tamamen Sarge’in Savaşı olan zincirin bu son halkasında sadece yeşil askerimizi yönetiyoruz. Tamamen aksiyona kazandırılmış oyunda, serinin ilkinden beri yer alan bütün silahları çeşitli bölümlerde kullanıyoruz. Geniş bir silah yelpazemiz var ve hepsi de birbirinden kullanışlı. Özellikle el bombası atarken, ekranda beliren yönlendirme oku, size faydalı bir asist imkanı sunuyor. Askerimizin hayli atletik oluşu da oynarken hiçbir sıkıntı çektirmiyor. Normal bölümlerde harabe bir şehirde oyuna devam ederken, teleport olduğunuzda geldiğiniz kumsal ve mutfak bölümleri hayli ilginç ve güzel. Army Men’in tarihsel açıdan dikkatleri üzerinde toplayan en önemli özelliklerinden birisi de zaten buydu. Bunun da korunuyor olması çok hoşuma gitti. ......Sarge...... Ekranlardan yansıyanlara bir göz attığımızda ise oyunun bütün konsollara aynı anda çıkıyor olmasından kaynaklanan bir kalitesizlik durumu hakim. Fazla ayrıntılı değil ve hatta eğer oyunu başka birisi inceleyecek olsaydı “vasat” bile diyebilirdi; ama, ben bu oyuna biraz da duygusal yaklaşmak istediğimden dolayı demeyeceğim. Beklediğimiz renkli grafikler de pek yok, buna rağmen şehirdeki puslu ve gri savaş havası çok güzel duruyor. Oyundaki hareketlilik size bu konuda hiçbir sıkıntı çektirmiyor, tam bir aksiyon delisi. Bütün hareketliliğe rağmen bu atraksiyonu tam anlamıyla hissetmenizi önemli ölçüde etkileyen birkaç sorun var. En büyük örneği kontrollerdeki aşırı zorluk. Fare hassaslığını son raddeye kadar yükseltseniz dahi çok tatmin olamıyorsunuz ve bunun yanında düşmana kilitlenme modundaki bazı şaşkınlıklar sizi çileden çıkartabiliyor. Yanıbaşınızda bir düşman varken, sağ tık ile kilit haline geçmek istediğinizde karşı çatıdaki sniper adamı hedefinizde görebiliyor olmanız hayli sıkıcı. Çoğunlukla da önce kilitlenip sonra ateş etmeniz gerektiği için, özellikle arkanızda birisi varsa sorun daha da devasa boyutlara ulaşabiliyor. Sesler de yeterli denebilir. Burada hoşuma giden bir diğer özellik; diyalogların çok başarılı oluşu. Karakterlerin mimikleri ile de örtüşüyor olması çok hoş görüntülere sahne oluyor. Bilhassa Wicky’nin son nefesini verdiği anda yanağından damlayan göz yaşını ellerimle tutmak için ekrana doğru avucumu uzatmadım desem yalan olur. ......I Love You, Sarge...... Army Men: Sarge’s War inanılmaz bir oyun. Keşke oynanışta bu kadar sorun içermeseydi de oyunu doya doya göklere çıkartabilseydim ama, konsoldan kalan sorunlar biz PC oyuncuları için genel olarak büyük bir sorun. Plastik adamın bu macerasına tanıklık etmenizi ve yan tarafta görünen notun üzerine 20 puan daha ekleyerek değerlendirmenizi yapmanızı istiyorum. Belki Army Men’in tarihini kaçırmış olabilirsiniz ama, öncekilerden neredeyse bağımsız olan bu duygu yüklü ve bol aksiyon içeren yapımı kesinlikle kaçırmayın. |
||